LIAM P.O.V.
Zostaliśmy wezwani przez Paul'a na "ważną rozmowę". Właśnie na niego czekamy i zastanawiamysię po co nas wezwał.
-Witam was moi mali podopieczni-nagle rozbrzmiał się głos naszego menadżera.
-Gadaj co się stało.- wyskoczył Louis
-Skąd niby pomysł że coś się stało?- Ha udawał głupiego.
-Otuż z tym że nigdy tak do nas nie mówisz- odezwałem się
-Wiecie, to jest trochę głupi pomysł na który wpadł Modest
-Powiesz w końcu?- odezwał się trochę podirytowany Harry
-Więc, idziecie się dokształcić
-Gdzie?!-Louis
-Do liceum?-odpowiada trochę rozbawiony
-Po co?-pytam
-Bo według nich jesteście niedokształceni, wszystkie dane macie już w pokojach, to do zobaczenia.-i wyszedł.
Według mnie chłopacy zareagowali dosyć normalnie. Nie kłócili się. Tylko poszli do swoich pokoi po dane naszego nowego miejsca edukacji...
~*~
JULIA P.O.V.
Po głowie chodzi mi wciąż jedna i ta sama informacja. ZOSTAŁAM WYRZUCONA ZE SZKOŁY! Właśnie wychodzę z gabinetu dyrektora, który oznajmił mi że mój pobyt w tym liceum właśnie dobiegł końca. Mam zabrać wszystkie rzeczy z szawki i zwrócić klucz. Tak właśnie zrobię. Kieruję się w stronę mojej metalowej części tej szkoły, której wkrótce się pozbędę. Ciekawi mnie tylko jedno a mianowice: Co ja powiem Jasper'owi? Przecierz jak się dowie to wolę nie myśleć co się stanie. Pewnie interesuje was gdzie dokończę swoją edukację. Otuż. Zostałam przeniesiona do liceum w Londynie. To wszystko jest chore! Jest trzeci miesiąc nauki a ja zostałam wydalona do Londynu. No nic teraz trzeba się spakować, bo za tydzień mam wylot...
NIALL P.O.V.
Jest już trzeci miesiąc od kąd uczęszczamy do tego liceum. Na początku było ciężo, ponieważ fanki i w ogóle. Teraz jest już trochę spokojniej. Jest środa, czyli za dwa dni weekend. Już nie mogę się doczekać. A najlepsze jest to że jak będziemy mieli ferie to jedziemy w dwutygodziową trasę i potem od razu do szkoły. Moje myślenie przerwał dźwięk dzwonka informujący nas o rozpoczęciu przerwy.
JULIA P.O.V.
Od trzech dni jestem w Londynie. Jasper nie zareagował najlepiej o wieści, że przeprowadzam się do Londynu. Tym bardziej się wkurwił bo dowiedział się dzień przed wylotem. No, ale zostawił miposobie pamiątkę. Dzięki niemu mam siniaka na końcu lini szczęki. Ale odsyć o mnie. Londyn to piękne miasto, nie tak piękne jak Los Angeles ale ma coś w sobie co przyciąga. Kiedyś moja ciotka miszkała w Londynie dziękiczemu mam gdzie mieszkać. Nie jest to małydomek, ani jakaś willa. Jest to duży jednorodzinny dom, w którym będę mieszkać sama. Jasper się na wkurwił i nie odzywa się od mojego czasu przylotu to tego, jakże ulewnego miasta. Mam wszystkie informacje na temat nowej szkoły. Jest środa czyli za czrery dni pierwszy dzień w tutejszym liceum.
~*~
Ten czas zleciał mi naprawdę szybko. Właśnie wybiegam z domu żeby jak najszybciej dostać się do szkoły, ponieważ już jestem spóźniana. Zanim tam doszłam minęło jakieś pięć minut.To teraz kierunek dyrektor. Przechodzę przez koszytarz ażw końcu wchodzę do gabinetu wujka. Rozmawiamy przez chwilę po czym udajemy się dosali w której odbywają sięjuż zajęcia.Po drodze wygłupiamy się i śmiejemy na całe głosy, kilku nauczycieli już nas uciszało , ponieważ przerwaliśmyim lekcję. Dochodzimy pod salę od muzyki, lecz pisze żemam zastępstwo z panem Johnsonem. Postanowiliśmy,że będziemy się ścigać. Ja oczywiście nie znałam tej szkoły i się zgubiłam. Po pięciu minutach znalazłam odpowiednią salę,na którejczekał już Dave. Wbiegłam do klasy cała zmęczona biegiem. Oparłam się rękoma o kolana i zignorowałam pytanie nauczycilela. Dave podał mi wodę na co podziękowałam skinieniem głowy. Gdy już doszłam do siebie zoriętowałam się,że wszysvypatrzą na mnie i oczekująodpawiedzi.
-Co?-pytam się bonie rozumiem o co im chodzi
-Pytałem się kim pani jest-odpowiada poddenerwowany nauczyciel.
-A, więc o to chodzi... Jestem nową uczennicą tej szkoły-odpowiadam od niechcenia
-To ja już będę leciał-mówi mi na ucho wujek-odpowiadam mutylko skinieniem głowy i oddaję z uśmiechm pustą butelkę po wodzie.
-Może byś się przedstawiła i opowiedziała coś o sobie? -pyta nauczyciel
Staję obok biurka nauczyciela po czym biedę sobi jego krzesło,siadam na nim i mówię..........
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz